Goed voorbereid gingen alle koorleden via de artiesteningang van de Laurenskerk in Rotterdam naar binnen om zich te verkleden en om hun plaats op de tribune te bekijken. Het op- en afgaan werd geoefend in rijen van twee door het middenpad met hulp van een floormanager. Er werden foto’s gemaakt zowel binnen alsook buiten de kerk in een aardig zonnetje voor de grote kerkdeuren. Daarna werd er ingezongen om de stemmen op te warmen.
’s Avonds rond 19.00 uur gingen de grote zwaren deuren van de kerk met moeite open om het publiek doorgang te verlenen. Met moeite, want het slot zat vast. Na enig geduw en getrek klikte het slot en zwaaiden de deuren open. Aspirant koorleden, te herkennen aan groene T-shirts van het koor, scanden de tickets en de bezoekers konden naar binnen.
Een vertelster hield de aanwezigen op de hoogte over hetgeen het koor stond te zingen.
Dirigent Annelies Prins betrad de bok en Mark van Nispen nam plaats achter de vleugel. Het Norma Viene weerklonk.
Na dit voorgerecht kwam sopraan Elenora Hu op in een schitterende rode japon. Zij zong prachtig de coloraturen die in de muziek voorkwamen en werd daarom alom bewonderd.
Het publiek kreeg het ene na het andere mooie nummer voorgeschoteld. In een verscheidenheid van samenstelling, solo Mark, solo Elenora, duet Elenora en Annelies en alleen het koor en alles begeleid door Mark.
Er waren stukken van Bellini, Donizetti, Mascagni, Ponchielli, Rossini en Verdi te horen. Het was een heel afwisselend programma en als toegift werd het Va pensiero van Verdi gezongen.
Al met al: het was een prachtig concert.
Vriendelijke groeten Koos en Akke